Home Wijsheid Wat is er toch in godsnaam (met mij) aan de hand?

Wat is er toch in godsnaam (met mij) aan de hand?

by Renske Reniers
Wat is er toch in godsnaam (met mij) aan de hand?

Sinds ongeveer vijf jaar stel ik mezelf deze vraag steeds vaker, bewuster en hardop. Ik weet nog dat ik tijdens mijn schoolcarriére én dan met name op het MBO en het HBO een enorm Rebelse kant van mezelf heb laten zien. Ik schopte tegen dingen aan, omdat ik me vanbinnen ‘anders’ voelde dan mijn klasgenoten Zo leek werken voor een baas leek me op zijn botst gezegd vre-se-lijk en ik begreep al helemaal weinig van de alledaagse gespreksonderwerpen. Ze leken voor mij oppervlakkig. Terwijl ik verlangde naar diepgang. Ik voelde me regelmatig overweldigd en onrustig.

Heimwee

Ik werd in die tijd (en dat kan me nog weleens overvallen) vaak geconfronteerd met een gevoel dat ik het beste als heimwee kan omschrijven naar een plek waarvan ik wíst dat die bestond, maar geen idee waar of wat dat was. Ik voelde een diep innerlijk verlangen om hiernaar op zoek te gaan; alsof het ‘oude’ (of dat waar ik me tot dan toe mee bezig hield) niet meer paste en ik een verlangen had om me vrij en mezelf te voelen.

De reden waarom ik deze blog met je deel is omdat deze gevoelens de afgelopen weken/maanden weer super actueel zijn in mijn leven. Ik voel deze vragen en soortgelijke gevoelens weer borrelen en kan er niet omheen al zou ik dat willen (heb ik vaker geprobeerd dan me lief is) en ik hoor bij vrienden en kennissen dat ze dit ook ervaren, wellicht herken jij dit ook?

Oké, wat bedoel je dan precies?

– Ik heb bijvoorbeeld super veel inspiratie en energie, gevolgd door een soort ‘rem’

– Ik merk dat mijn slaappatroon veranderd; soms slaap ik enorm veel en lang en andere dagen word ik ‘s nachts (half dromend) wakker

– Ik heb soms hele intense, heldere dromen en het lijkt alsof ik dingen meemaak die ik al van eerder (her) ken

– Ik voel dat ik gevoeliger ben voor de buitenwereld en voel dan ook een enorme behoefte om alleen te zijn

– Ik voel dat ik word toegetrokken naar het niet tastbare/zichtbare in deze wereld, maar waarvan ik voel en weet dat het wáár is en daarop vertrouwen helpt me heel erg

– Er gebeuren dingen die mij iets willen vertellen; zoals bijvoorbeeld een tweede koortslip in twee weken tijd, een lichte hersenschudding omdat ik ben gevallen op mijn achterhoofd, sommige vrienden hebben last van andere fysieke kwaaltjes die opeens opspelen zoals uitslag, veelvuldig hoofdpijn

– Het gevoel heen en weer geslingerd te worden

– Ik ben me steeds meer bewust van synchroniciteiten (dit zijn ‘toevalligheden’); zoals herhaalde cijfers zoals 11:11, 22:22, 12:12 en of artikelen of quotes die ik op precies de juiste tijd tegenkom

– Ik voel een verlangen om mezelf te laten zien én met dat verlangen lijken ook alle patronen die ik heb ontwikkeld om deze uit de weg te gaan, zich in vol ornaat te laten zien

– Het ene moment voel ik me rustig, veilig en het andere moment ben ik verward en moe

– Ik voel een verlangen om mezelf nog beter te begrijpen en krijg dus precies de juiste informatie op de juiste tijd; zo ben ik me gaan verdiepen in Human Design én voel ik de behoefte om regelmatig te mediteren, omdat ik in stilte wéét wie ik ben en wat te doen

– Er gebeuren de laatste jaren in mijn leven regelmatig dingen die ik niet kan begrijpen met mijn verstand (terwijl ik ze wel wíl begrijpen of verklaren of uitleggen) en heb me daarin vaak eenzaam of alleen gevoeld en het idee dat sommigen dat niet begrijpen én dus heb ik dit deel van mezelf heel lang ontkent en weggestopt uit angst om als loenie (lunatik) afgeschilderd te worden

– Gelukkig, word deze materie steeds meer ‘normaal’ en maken velen (die dit lezen) soort van hetzelfde mee en ontmoet ik ook steeds meer ‘gelijkgestemden’

– Ik kan er niet meer omheen (ook al zou ik dat willen!)…

Kortom: ik voel (en misschien jij ook) dat er van alles gaande is én dat kan super spannend en overweldigend voelen, me doen wiebelen en mezelf afvragen wat er in godesnaam allemaal aan de hand is. Gáán we wééér denk ik dan.

Wat is er nu eigenlijk aan de hand?

Ze’ zeggen dat we ons naar een Nieuwe Tijd bewegen. Een tijd waarin liefde steeds meer ruimte krijgt. Waar passie, creativiteit en authenticiteit een belangrijker onderdeel van ons dagelijks leven zullen worden. Maar vooral ook liefde voor alle delen in onszelf die we zo ver weg hebben gestopt; verslavingen, patronen, bescherming, angsten. Met als doel dat we steeds heler en vrijer worden. Steeds meer ons authentieke zelf laten zien.

En hoe verklaar je dan dat ik me voel zoals ik me voel?

Er wordt steeds meer licht naar de aarde gestuurd. Licht in ons bewustzijn. Licht dat we kunnen gebruiken om letterlijk dingen mee aan te kunnen kijken. En dat maakt dat we ons zo wiebelig kunnen voelen. Vaak is het op die plekken in onszelf heel lang donker geweest; we hebben delen van onszelf heel diep weggestopt en er word nu de kans geboden om daarnaar te kijken.

Oké, hear ya Rens en hoe ga je daar in godsnaam mee om?

  • Mijn lichaam geeft haarfijn aan wat het nodig heeft én dat is de laatste weken alleen maar RUST
  • Ik doe mijn ochtendrituelen, bestaande uit een paar yoga oefeningen, meditatie, ik schrijf, trek een kaart, lees en slaap veel.
  • Elke keer als ik inspiratie voel om te creëren, schrijf ik dat op; in mijn dagboek of in mijn laptop.
  • Ik mag mezelf er elke keer aan herinneren, dat wanneer ik voel dat ik iets moet of wil doen, snel wil gaan, omdat ik dat bij anderen bijvoorbeeld zie, dat ik RUSTIG aan mag doen.

Ik ben altijd op het juiste moment op de juiste plek’

Ik krijg niets dat ik niet aankan’

Ik geef me over aan dat wat er is’

Dat is mijn nieuwste mantra. Ik probeer enorm lief te zijn in deze periode, want er komt van alles boven. Afwijzing, de bron van angsten en verslavingen en dat is enorm confronterend, verdrietig en pijnlijk (zodanig dat ik er nog weleens van weg wil rennen).

Alsof er in tijden van chaos van alles word getriggerd in de buitenwereld, wat me ALTIJD weer naar mezelf wijst.

  • De vraag is niet langer; waarom overkomt mij dit? Maar eerder wat wil dit mij leren of vertellen (over mezelf)?
  • Ik heb heel veel aan informatie van gelijkgestemden zoals ;

Van overgevoeligheid naar hooggevoeligheid

 

artikelen op nieuwetijdskindmagazine.nl

Youtube video’s van Leni, Kracht van Licht

Het boek ‘Cosmic Woman’ van Tessa Koop

Een Cursus in Wonderen

  • Ik verbind me dan ook graag met vrienden en mensen waarvan ik weet dat ze soortgelijke ervaringen delen
  • Het is voor mij heel belangrijk om te AARDEN, omdat deze dingen die ik beschrijf er ook voor kunnen zorgen dat ik ga ‘zweven’; wandelen in de natuur, knutselen, met mijn handen werken, schrijven en meditatie om in mijn lichaam te komen helpen me hier heel erg bij.

Het is de bedoeling van deze tijd
dat je dat loslaat
wat en wie je niet bent.

Zodat wat en wie je wel bent
eindelijk naar voren kan komen.

Lichtflits

Wéét én onthoud dit:

Je bent niet gek, er is niets mis met je, het enige wat je mag en kan doen is héél lief zijn voor jezelf en daar ook écht de tijd voor nemen. Je wordt steeds meer en meer jezelf (als je dat toelaat) en dat is – naast dat het super spannend is omdat je nog niet weet hoe of wat dit precies is – ook een heel mooi proces. En het is nodig, het is eigenlijk een heel mooi teken dat je hier allemaal doorheen gaat, dus probeer jezelf niet af te wijzen. Wat het ook is!

Herken je jezelf in wat ik schrijf en voelt het soms enorm overweldigend; je mag altijd vrijblijvend contact met me opnemen.

Ik ga hier de komende tijd wellicht meer over delen.

Met liefde,

Renske

You may also like

4 comments

Peter Geleijns 2 mei 2020 - 15:01

Mooi beschreven Renske. Niet nu, maar zeker heel herkenbaar. Vertrouwen. 🍀

Reply
Lisanne 15 mei 2020 - 23:39

Wat onwijs raak geschreven zeg! Ik herken me er erg in je zoektocht en je inspireert me. Liefs Lisanne

Reply
Renske Reniers 16 mei 2020 - 11:22

Hi Lisanne,
Dankjewel voor jouw reactie, lief dat je daar de tijd voor neemt.
Ik ben benieuwd waarin je je herkent?

Reply
Lisanne 16 mei 2020 - 12:08

Hey Renske, ik herken me heel erg in de opsomming waar je mee begint. De inspiraties die volgen met een rem, waardoor ik er uiteindelijk niets mee doe (maar wel in mijn hoofd blijft spoken dat ik dit wil). Ergens ook bang om te uiten, om wellicht mezelf volledig te uiten, voor een mening van een ander (of wellicht vooral van mezelf). Die zoektocht naar mezelf en het volledig te accepteren van mijn zelf. Waar ik op sommige momenten ook best moe van wordt, maar door het lezen van jouw bericht triggert het me meer om het tóch ook te gaan doen. Iets ermee te gaan doen, de verlangens en daardoor de angsten tegemoet gaan. Bedankt voor je mooie woorden!

Reply

Leave a Comment