Home Geluk Openhartig | De échte reden waarom ik zo lang niet heb kunnen doen wat ik graag deed.

Openhartig | De échte reden waarom ik zo lang niet heb kunnen doen wat ik graag deed.

by Renske Reniers
Openhartig |  De échte reden waarom ik zo lang niet heb kunnen doen wat ik graag deed.

Een van mijn neefjes kwam laatst bij me, hij zei ‘rens, wat je zegt voelt (nu pas) oprecht’. Ik wist meteen waar hij het over had.

Vier jaar geleden, tijdens het laatste jaar van mijn communicatie opleiding, leefde ik in een soort van roes. Alles ging zo snel, voor mijn gevoel. School, scriptie schrijven, stage lopen, werken, afstuderen, mijn rijbewijs halen, vrienden en familie onderhouden, afspraken. Het voelde alsof ik geleefd werd en ik dit zette me – vooral ‘s nachts – aan het denken. Er moest toch iets anders zijn? Dit kon toch niet de bedoeling zijn, dat ik na mijn afstuderen ergens zou gaan werken en dat dit het dan is? Ik voelde dat er iets ontbrak, ik kon niet zeggen wat het was, maar ik voelde heel sterk dat ik daarnaar op zoek moest.

Ik was onzeker, onrustig, wist niet wie ik was en dit maakte dat ik eigenlijk heel kwetsbaar was. Veel kwetsbaarder dan ik ooit had durven toegeven.

Ik boekte een enkele reis naar Thailand en al snel kwam ik in een Vipassana meditatie klooster terecht. Een techniek waarbij je door stilte contact kunt maken met jezelf. Zonder enige meditatie ervaring was ik 11 dagen stil. Er gebeurde van alles met me. Het leek alsof er een nieuwe wereld voor me open was gegaan. Een wereld waar licht en liefde een grote rol speelden en alles wat geen licht en liefde was, daar besloot ik me niet meer mee te bemoeien en erger nog: daar vond ik van alles van. Het was alsof ik van 0 naar 100 ging en deze tijd heeft mij heel erg verward en beangstigd.

Ik geloofde in die tijd oprecht dat dít het was, las boeken over deze thema’s: The Secret, De Grote Waarheid, Osho, Eckhart Tolle, boeken over het Boeddhisme en ga zo maar even verder. Geloof me wanneer ik zeg dat deze boeken me heel erg hebben geholpen en dat ik oprecht geloof en voel dat liefde boven angst verkiezen (en dit een hele flinke klus blijkt te zijn in het dagelijks bestaan) onszelf en de wereld om ons heen mooier maakt, ik sloeg alleen een belangrijke stap over weet ik nu.

Het was toen ik voor de tweede keer op reis ben gegaan – en een paar verontrustende berichten kreeg van dierbaren die zeiden: ik heb het idee dat je aan het vluchten bent, daar wilde ik toen niet aan en toch wist ik ergens dat ze gelijk hadden. Daarnaast ontmoette ik iemand en die zei: ‘rens, jij hebt heel veel potentie en draagt veel mooie kwaliteiten met je mee, maar als je doorgaat op deze manier zul je dit nooit kunnen leven en uitdragen.’Als ik écht diep vanbinnen ging kijken (en dat vond ik misschien nog wel het meest spannend), dan was dit mijn grootste wens: ‘gewoon’ in Nederland zijn en de dingen te doen die ik leuk vond. Een leven creëren waar ik blij van wordt en mijn talenten delen met anderen. Dit inzicht maakte dat ik twee jaar geleden naar Nederland terugkeerde, met één belofte aan mezelf: ik ga niet meer vluchten.

Dit werd één van de moeilijkste tijden voor me geweest; ik werd geconfronteerd met dingen waarvan tot dat moment wegliep of ze weg lachte: vrienden die zich gekwetst voelden door mijn bijna drie jaar lange vertrek (en terecht), familie en (ex) vrienden die zich ontzettende zorgen hebben gemaakt en vraagtekens hadden (en terecht), werken en een ‘normaal’ leven opbouwen. Ik wist dat ik hier werk te doen had: ik zocht hulp. Ik kon dit niet alleen. De veranderingen van de afgelopen jaren waren zo groot geweest, ik was allerlei dingen gaan geloven over mezelf en het leven en dit maakte dat ik niet kon aarden en verwijderd was van mezelf. Ik droeg een masker dat ik niet meer wilde dragen.

De belangrijkste stap, die ik dus jarenlang heb overgeslagen, is dat ik allerlei kennis, informatie, video’s, boeken, inspirerende mensen, quotes etc: dingen buiten mezelf zocht. Ik zette mensen op een voetstuk. Ik ‘geloofde’ wat anderen zeiden meer dan wat ikzelf voelde. Ik wilde bovendien te snel, te veel, waardoor wat ik zei en deed niet vanuit mezelf kwam. Eerder een geknutselde versie; omdat ik het gewoon graag goed wilde doen. Dit werd dus opnieuw een vlucht.

Deze dingen hebben er wel voor gezorgd dat ik uiteindelijk weet wat ik nu weet: de échte verandering gebeurt binnen in mij. De opleiding tot Bezielingscoach een hele grote rol in gespeeld in mijn leven. Omdat het over het hier en nu ging. Over mij. Over mijn gedragingen, overtuigingen en patronen.

Ik leer mezelf steeds beter kennen en krijg meer zelfvertrouwen. Er is ook veel meer rust ontstaan: waardoor licht (hiermee bedoel ik het vermogen om onleuke emoties aan te kijken) en liefde (dit betekent voor mij vertrouwen, acceptatie, verbinding) vanzelf de ruimte krijgen. Dit zorgt er voor dat ik de dingen kan en durf te doen die ik écht belangrijk en leuk vind. Wat mij helpt is regelmatig stil te staan en vertragen (in plaats van door razen en voorbij gaan aan dat wat ik voel), schrijven (en ook dit blijkt een flinke klus in het dagelijks leven).

Mocht jij, dappere zoeker, ook de moed hebben verzameld om jouw leven nog eens te (her) ontdekken: Zoek een goede coach of therapeut die je op weg helpt. Gebruik kennis/informatie en inspiratie om uit te zoeken wat bij jou past. Haal eruit wat voor jou helpend is. En het belangrijkste: ga éérst te raden bij jezelf, want jij weet als geen ander wat goed voor jou is!

Ik wens je een mooie reis!

You may also like

Leave a Comment