Home Blog Op zoek naar jezelf, wat vind je dan?

Op zoek naar jezelf, wat vind je dan?

by Renske Reniers
Op zoek naar jezelf, wat vind je dan?

‘En, heb je jezelf nu dan gevonden?’ ‘Waar ben je eigenlijk naar op zoek?’ ‘Hoezo ben je op zoek gegaan?’ Ik denk dat iedereen die publiekelijk heeft verkondigd dat hij of zij op zoek is naar iets deze vragen wel herkent. Op zoek gaan naar jezelf; een hippe term of is er echt meer aan de hand? Op zoek gaan naar jezelf; wat bedoelen ze daar nu eigenlijk mee? Ik vertel je er meer over in deze blog.

Waarom zou je op zoek willen gaan naar jezelf?

Volgens mij luidt het antwoord op deze vraag zo: je verlangt naar iets anders. Diepgang. Geluk. Liefde. Verbinding. Spiritualiteit. Zingeving. Nieuwsgierigheid. Zelfvertrouwen. Kracht. Je eigen stem. Verlangens. Passies. Dromen. Creativiteit. Verwondering. Bijvoorbeeld.

De dingen waarnaar we op zoek zijn, zijn vaak dingen die ons vreugde, vertrouwen en inspiratie geven. Die ons krachtig doen voelen. Doen laten stralen. Het zijn dingen die we als kind van nature in ons hadden en dus ook bij ons dragen. En het zijn ook die dingen die we onderweg in onze levens – als we niet uitkijken – ook weer kwijtraken. We kunnen ons op den duur opgebrand, ongeïnspireerd, lusteloos, eenzaam en rusteloos voelen en we ervaren bovendien een vol hoofd en/of we ervaren mogelijk andere fysieke klachten.

Het is aan iedereen persoonlijk om – en op welke manier – hij of zij gehoor geeft aan deze gevoelens.

Wat kom je tegen op zo’n reis?

Ik zou zeggen: eat your heart out;  Onleuke emoties, zoals schaamte en boosheid.  Pijnlijke herinneringen, gekwetste delen. Onrust. Verwarring. Eenzaamheid. Versus. Vertrouwen. Kracht. Liefde. Creativiteit. Compassie en verbinding.

Anderhalf jaar geleden liep ik de Santiago de Compostella – een pelgrimstocht waarbij je van Frankrijk naar Santiago de Compostella in Spanje wandelt. Bijna iedereen die ik daar tegenkwam had een ontzettende behoefte aan ‘rust in hun hoofd’. ‘Één van de belangrijkste redenen waarom we ongelukkig zijn, is dat we vastzitten in ons hoofd, zegt ook filosoof Alain de Botton. No wonder. Ook ik liep deze tocht met een ontzettende tweestrijd in mezelf: de strijd tussen wat mijn hoofd me vertelde en waar mijn hart naar verlangde. Bij elke stap die ik zette en vanuit mijn innerlijke kracht wilde leven; kwamen mijn angsten en gedachten als een soort van beschermers opspelen met hun oude verhalen. Het duurde nog heel lang – and the process still continues – voordat ik deze verhalen en de kracht van mijn negatieve en angstgedachten onder ogen kon zien. Toen de gedachten steeds stiller werden (of beter gezegd: toen ik ging zien dat mijn gedachten gewoon gedachten waren en ik daar niet perse iets mee hoef) – kon ik gaan voelen én vanuit het voelen kwam ik steeds dichter bij mijn werkelijke gevoelens en verlangens en besloot daar stapje voor stapje gehoor aan te geven.

Wat heb je nodig om op zoek te gaan naar jezelf en hoe begint zo’n reis?

Gehoor geven aan wat je (echt) voelt + je open (willen) stellen voor iets anders/nieuws  +  een flinke dosis moed 

Voor mij was dit een moment om nooit te vergeten: toen ik net na mijn afstuderen op Schiphol stond voor mijn eerste reis en ik letterlijk zei: ‘ik voel me niet gelukkig, er moet iets anders zijn en ik geef me over aan het leven’. Dit was het begin van mijn prachtige reis.

*Ik gebruik het woord reis als metafoor trouwens; ik bedoel hiermee niet letterlijk dat je hiervoor op reis moet gaan.

Hoelang duurt zoiets?

Ik zou willen dat ik kon zeggen: een paar jaar en je bent er vanaf. En toch werkt het (gelukkig) niet zo. Het is een levenslang proces. Het goede nieuws is dan ook: je kunt niet terug als je eenmaal begonnen bent; je zult dingen tegenkomen, kwijtraken en weer herinneren. En telkens opnieuw zien, leren en beseffen dat jijzelf een keuze kan maken in welke stap je zet. Sommige hebben langer de tijd nodig.  Er is geen vastomlijnd tijdspad. Het is aan jou om gehoor te geven aan dat wat je voelt. En weet ook dat jouw reis een persoonlijke reis is én het dus geen zin heeft om jezelf met anderen te vergelijken. Het is sowieso geen wedstrijd. It’s serious shit. 

Op reis naar jezelf, wat vind je dan?

Dit is mijn wens: dat je de jij herinnert die je altijd al was (ook als je de overtuiging hebt dat die er niet mag zijn) en deze – soms verder – verstopt zit dan andere keren. De jij die vanuit zijn/ haar gevoelens durft te leven. De jij die zichzelf soms serieus en soms minder serieus neemt. De jij die vertrouwen heeft in het leven. De jij die kan geven en ontvangen. Die zich krachtig voelt. Doet waarvan hij of zij straalt en dit deelt met anderen.

Liefs,

Renske

You may also like

Leave a Comment