Home Wijsheid Mijn 15 eigen wijze quarantaine lessen (say whuuuut?!)

Mijn 15 eigen wijze quarantaine lessen (say whuuuut?!)

by Renske Reniers
Mijn 15 eigen wijze quarantaine lessen (say whuuuut?!)

Gister had ik een van mijn beste vriendinnen aan de telefoon. Zij herinnerde me aan iets dat ik een dag daarvoor las in deze blog – met als strekking dat het tijd is om volwassen te worden. Om al die dingen die we de afgelopen jaren geleerd hebben over onszelf en de wereld – al die gekke, soms overweldigende ideeën, gedachten en dingen waarvan we voelen dat ze waar zijn voor ons; of in ieder geval het onderzoeken waard zijn – in de praktijk te mogen brengen. Dingen die we op de plank hebben laten liggen onder het mom ‘komt later wel, als de ‘tijd’ daar rijp voor is. Het is nooit tijd en daarmee dus ook altijd, realiseerde ik me de afgelopen weken veelvuldig.

Voor mij voelt dat wáár. Alsof er geen weg meer terug is. En juist op die momenten wil ik me het liefst verstoppen. Wegkruipen. In mijn eigen wereldje zijn en weer naar buiten gaan ‘als de zon weer schijnt’ ‘als het goed voelt’. Vluchten in allerlei verslavingen en dansen in het oude, welbekende en vooral veilige cirkeltje.

Met één hele grote verandering: ik word me steeds meer bewust van mijn patronen én ik kan niet meer om mezelf heen. Alsof er licht schijnt op plekken die zich in het donker bevonden. En dat voelt freaking eng. Misschien herken je dat ook in deze periode? Alsof er een deel afbrokkelt, zonder dat ik weet wat er daarvoor in de plaats komt en dát deel heel graag de controle wilt houden.

Wat deze tijd mij brengt, vind ik enorm fascinerend én spannend ook om toe te geven en laat staan te delen, omdat het niet altijd even mooi is, maar vooral rauw & echt.

Oké, komt ie.

Deze blog is best lang.

#Sorry not sorry.

1. Allereerst had ik ‘bedacht’ dat ik op 28 maart (dan bestond Wijs en Eigen een jaar als eenmanszaak) een e-book wilde schrijven. Er stond nog geen letter op papier en de woorden en zinnen kwamen maar niet. Ik boos, natuurlijk. En daarna moest ik zo hard om mezelf lachen: ik begreep opeens dat dit is wat ik tot dan toe deed. Ik stelde mezelf continue deadlines én handelde – zonder dat ik dit doorhad – vaak op angst of triggers van inspirerende mensen die dan weer iets lanceerde én ik bang was dat ik dan achter zou blijven.

2. Een paar weken geleden raakte ik mijn persoonlijke rock bottom. Voor de derde keer die week werd ik wakker met een kater (vond mezelf echt de grootste loser ooit) en ik vroeg mezelf hardop af wat ik in godsnaam aan het doen was.

Vanwaaruit ik mezelf in de spiegel aankeek en er vanuit mijn boosheid een innerlijke drive werd aangewakkerd. Ik herinnerde me dat ik leer door mijn eigen ervaringen (vaak juist de extremen) en moest daar eigenlijk wel om lachen.

3. Ik herkende mijn ongemak, en soms zelfs boosheid bij alle goedbedoelde posts en uitnodigingen om ‘juist in deze tijd onszelf te laten zien’; dit wakkerde een soort nieuwsgierigheid en vuur aan om te onderzoeken hoe ik werk. Vragen als hoe komt het toch dat ik anders lijk te werken dan anderen? Dat dingen die voor mensen lijken te gelden en werken, bij mij juist averechts werken? En dus verdiepte ik me onder andere in Human Design.

4. Ik ontdekte dat ik een projector ben in mijn Human design (je kan zelf gratis je Human Design berekenen via deze website https://jovianarchive.com/Get_Your_Chart )en dat zo’n beetje alles klopt en ik dat zowel super confronterend als fascinerend vind. Bijvoorbeeld hoe ik als projector heb te leren GEDULD te hebben, wachtend tot ik word uitgenodigd om te spreken, schrijven, delen (en dat ik mag vertrouwen op mijn eigen wijsheid, in plaats van me in te schrijven voor een of andere goedbedoelde training óf zomaar lukraak iets posten omdat ik het gevoel heb dat er NU iets uit mijn handen moet komen) en hoe ik verslaafd ben aan het krijgen van waardering (omdat dit mijn brandstof is van waaruit ik kan creëren) en hoe ik dat constructief aan mezelf kan en mag geven.

5. Ik verschoof mijn drive van ‘de beste versie van mezelf worden’ naar steeds heler worden. Als alles onzeker is in mijn leven, zie ik juíst ook kansen. De kans om nog dieper in mezelf te kijken en met elk stukje dat ik heel of doorleef nemen ook mijn levenslust, inspiratie en zelfvertrouwen toe.

6. Hoe fijn ik de 21 dagen overvloed challenge van Deepak Chopra vind (en ik daarom besloot dit jaar wederom mee te doen!) én er 25 mensen deelnamen in mijn groep; vrouwen, mannen, jong, oud, bekenden en onbekenden, ik houd ervan om dit te delen!

7. Ik leerde de afgelopen weken oké te zijn met niet oké zijn én dit is een mega sprong vooruit. Ik word zichtbaar liever, milder, zachter – allereerst naar mezelf- en dat voelt fijn.

8. In tijden van persoonlijke crisis herinner ik me hoe spiritualiteit een groot onderdeel van mijn leven is en dat niet meer onder stoelen of banken wil en ga schuiven

9. Ik besefte me ook hoe freaking veel ik al heb mogen leren in de afgelopen jaren en hoe ik steeds weer word uitgenodigd om daarin te geloven en dat te gaan delen

10. Ik kwam erachter dat ik wanneer ik de aandrang voel om te schrijven, vanuit mijn hart, dit mijn hele dagen kunnen vullen

11. Hoe leuk ik dansen en zingen vind – in mijn woonkamer bijvoorbeeld.

12. Ook vind ik het maken van video’s voor opdrachtgevers als Young Impact, super leuk én smaakt naar meer, waardoor ik mijn eigen Youtube kanaal/WIJS&EIGEN startte

13. Ook gaf ik gehoor aan het verlangen en mijn intuïtie om mooie foto’s te maken met de getalenteerde @soraya.amber

14. Ik merk dat ik eigenlijk door niets te doen, niets te verwachten, en LOS te laten, dat er juist dingen gebeuren. Vanuit mijn binnenste. Als ik oprecht de aandrang voel.

15. Hoe tof ik het vind om contact te hebben via Zoom, lekker vanuit mijn eigen plekkie, ook dat smaakt naar meer. Want zoals een coachee al zei ‘jij prikt zelfs door het beeld nog door mij heen;)’

Ik ben benieuwd naar jouw quantaine ervaringen,

Wil je daarover delen?

renske@wijseneigen.com

 

You may also like

Leave a Comment