Home groei Leven vanuit jouw eigen unieke schatkist?! (En wáárom echt veranderen zo lastig is, maar wel mogelijk!)

Leven vanuit jouw eigen unieke schatkist?! (En wáárom echt veranderen zo lastig is, maar wel mogelijk!)

by Renske Reniers
Leven vanuit jouw eigen unieke schatkist?! (En wáárom echt veranderen zo lastig is, maar wel mogelijk!)

We worden geboren met onze eigen unieke schatkist. Deze bevat onze talenten, intuïtie, wellicht talenten uit vorige levens, wijsheid, puurheid, speelsheid,  mildheid en andere zielskwaliteiten.

Met jouw innerlijke wijsheid in praktijk kun je keuzes maken die passen bij wie jij écht bent en wie je graag wilt zijn of ergens van binnen voelt dat je bent, ben je in staat om jouw oprechte verlangens te leven en wordt het leven (voordat het eerst ingewikkelder lijkt – weet ik uit ervaring) een stuk moeitelozer en fijner en gelukkiger én nog meer de moeite waard.

Waarom dat zo lastig is?

Omdat we vaak (onbewust natuurlijk) het pad van iemand anders lopen. of omdat onbewuste patronen de overhand nemen. Waarschijnlijk ken je het plaatje van de ijsberg, die dat 95% van ons gedrag onbewust is én slechts 5% bewust is…

Dat onbewuste gedeelte bestaat uit: conditioneringen (hoe we dingen hebben angeleerd), (familie) systemen, maar zeker ook culturen en religies (wat vaak ook systemen op zich zijn), (algemeen geldende) opvattingen en normen en waarden die spelen in een land van herkomst of bepaalde regio.

Deze dingen krijgen we er allemaal gratis bij in ons leven en vormen vooral van 0 t/m 7 jaar een belangrijke basis voor onze overtuigingen en blijkt – in mijn praktijk en omgeving – hoe wij vaak – hier en nu – nog altijd (onbewust) in het leven staan.

Om mee te nemen…

Je kunt je wellicht voorstellen dat onze ouders op hun beurt een product zijn van hun ouders (onze opa’s en oma’s) en dat veel van deze generatie heftige dingen hebben meegemaakt zoals bijvoorbeeld oorlog(en) en wat voor een onbewuste uitwerking dit op het gedrag en leven heeft gehad. Je deed gewoon wat je moest doen (hard werken om te overleven) – en moeilijke en/of pijnlijke dingen daar was niet of nauwelijks ruimte voor en dan was er het geloof én het geloof in hierarchie – een doktor, iemand met de titel baas, of pastoor wist het bij voorbaat beter dan jijzelf (en hoe deze overtuigingen en gedragingen vandaag de dag nog voortleven) .  Het is – als je het mij vraagt – een hardwerkende generatie, die vooral onbewust op overleven berust was. Met overleven bedoel ik: doen wat je ‘moet’ doen. Je kunt je misschien voorstellen dat verdriet en pijn dat er niet mag zijn (omdat er niet over gepraat werd) ervoor kan zorgen dat je dit onbewust en onbedoelt doorgeeft aan jouw kinderen; bijvoorbeeld: niet in staat zijn de liefdevolle ouder te zijn die je graag had willen zijn, hen niet de liefde en (h) erkenning te geven die je graag had willen geven (als je je daar al van bewust zou zijn), moeilijke, confronterende dingen uit de weg gaan die zich kunnen resulteren in onder andere boosheid (gemaskeerd onder bijvoorbeeld verslavingen en met alle nadelige consequenties die daartoe kunnen leiden) en bijvoorbeeld bewijsdrang. En alles wat niet is uitgesproken en doorgewerkt, wordt onbewust en onbedoeld doorgegeven naar de volgende generatie. Dat is geen onwil, maar onmacht en is een wetmatigheid, aldus Els van Stein, bron: De Fontein.

De uitnodiging

Het raakt mij persoonlijk om te zien hoeveel jongeren en mensen er momenteel strugglen met de veelheid en snelheid aan informatie en verplichtingen waaraan zij (wij) denken te moeten voldoen. Rennen, bewijzen, hard werken, druk zijn en veelal strevend naar kortstondig geluk? Naar een zo snel mogelijke vervulling van de leegte, pijn, verdriet en kwetsbaarheid die er wellicht achter schuilgaat?Dit is als je het mij vraagt de oude manier van werken en leven, die nog steeds zichtbaar en voelbaar is. Wist je bijvoorbeeld dat meer dan 40% van de mensen (in de leeftijdscategorie 19 tot 85+) zich eenzaam voelt (bron: Volksgezondsheidszorg.info)? En dat eenzaamheid een mengeling of combinatie is van teleurstelling en gemis? Momenteel bevinden we ons in een transformatietijd; eentje waarbij steeds meer mensen voelen en (h) erkennen dat deze manier – vaak door persoonlijke ervaring (met een heftige gebeurtenis als katalysator)  – niet meer werkt. Want wáárom zo hard werken bijvoorbeeld? Wáár komt die bewijsdrang vandaan?

Persoonlijke reis

Het is een persoonlijke reis waaraan steeds meer mensen zich lijken te wagen. Met (innerlijke) vragen zoals: Klopt dit nog wel voor mij? Hoe wil ik mijn leven inrichten? Wat is werkelijk belangrijk? Wie ben ik in het grote geheel? Hoe kan ik leven vanuit mijn eigen wijsheid en gebruik maken van mijn lichaam in plaats van alleen maar denken, hollen, rennen?

Het blijkt een waardevol proces deze voor jezelf te onderzoeken: In wat voor een gezin en omgeving ben jij bijvoorbeeld opgegroeid? Hoe gingen jouw ouders met jou en met elkaar om? Hoe is de relatie met jouw moeder? En met jouw vader?Zijn er dingen die zij (onbewust) vaak (niet) zeiden of (niet) deden die soms in het hier en nu nog terugkomen? Hoe ziet jouw familiesysteem eruit?

Deze overtuigingen zijn, op hun eigen beurt, door jouw eigen ouders doorgegeven door de systemen van hun ouders en ga zo maar even verder. Is het je ooit opgevallen dat jouw leven wellicht heel veel lijkt op het leven van jouw ouders? Dat jij stiekem precies hetzelfde doet (dat wil je waarschijnlijk niet, maar toch is het zo als je goed kijkt!). Er is een groep die daar geen hinder van ervaart, die daar niet bij stilstaat en er is een – als je het mij vraagt – steeds groter wordende groep die voelt dat dit niet werkt. Die bereid is om op zoek te gaan naar wie Zij zijn; die op zoek zijn naar de vrijheid die binnenin ons leeft.

Wat ik hiermee bedoel:
Deze overtuigingen (en bijbehorende onbewuste triggers) blijken in de praktijk vaak heel diepgeworteld en vragen bewustzijn, veiligheid en tijd, ruimte en heling om te begrijpen, voelen en integreren, zodat jij zelf weer het gevoel hebt een keuze te kunnen maken.

Van onbewust naar bewust(er).
Van onvrijheid naar vrijheid.

Van eenzaamheid naar verbinding.

Deze manier van in het leven staan werkt – uit ervaring – van binnen naar buiten. In plaats van dat wat velen van ons is aangeleerd: van buiten naar binnen. Het geeft ruimte voor openheid, voor onbekendheid, voor niet- weten én dat voelt – voordat het eerst super spannend is – daarna meer innerlijke rust en keuze vrijheid.

Als je het mij vraagt is het tijd om een laagje dieper te gaan. En ik voel mij bevoorrecht dat ik de talenten uit mijn schatkist daarvoor mag gebruiken. Zo schrijf en deel ik over mijn persoonlijke processen. En werk ik met mijn handen, waarmee ik contact maakt met jouw lichaam en jij daardoor in jouw lichaam komt. Een andere van mijn unieke talenten is naar jouw kern gaan én alles wat er is aangeleerd en wat daar zit, aan te kijken, stapje voor stapje, met liefde en mildheid. Het is mijn missie om jou naar die plekken te begeleiden.

 

Ik gun jou de tijd, ruimte en moed om jouw unieke schatkist te openen!

 

Oh meer uitleg hierover (en mij)  kun je zien in mijn nieuwste video:

 

 

You may also like

Leave a Comment