Home groei Je levens/zielsmissie; wat is dat en HOE dan?

Je levens/zielsmissie; wat is dat en HOE dan?

by Renske Reniers
Je levens/zielsmissie; wat is dat en HOE dan?

Misschien herken je dat gevoel (diep vanbinnen):

ik heb hier iets te doen

Ik herinner me niet wát het is

maar ik voel dat ik iets te doen heb

je kan het niet echt verklaren met je hoofd

Je hebt je wellicht vaak anders gevoeld dan anderen

terwijl daar niet echt een goede reden of

duidelijke verklaring voor was

Je hebt je wellicht vaak niet begrepen gevoeld

kon moeilijk échte aansluiting vinden

Je loopt of bent wellicht meerdere keren

vast(gelopen) in verschillende onderdelen van je leven

of klampt je vast aan dingen in je leven

deuren gaan dicht, relaties en vriendschappen

worden beëindigd

je voelt dat je naar iets anders verlangt

naar meer rust, zingeving, innerlijke vrijheid, plezier

je kan je de vinger er niet zo goed opleggen

wat het is

maar je voelt:

er is iets anders voor mij…

en op die momenten dat je dat stemmetje toelaat

is er ook angst – veel angst

‘welnee, ik blijf gewoon lekker hier zitten’

‘het is toch goed zo?’

‘doe nou maar gewoon normaal’

terwijl dat stemmetje blijft spreken

soms minder luid

het blijft aankloppen

houd je soms ‘s nachts wakker

je droomt ervan

maar je weet niet HOE

je blijft malen

staat met je ene been in het oude

(voor je gevoel al een hele tijd)

hebt geen idee waar je moet beginnen

voelt je verward

weet niet meer wie

je zelf bent

wat je talenten zijn

je voelt je gevangen

tussen wat je kent

en het onbekende

je voelt dat je mag springen

maar iets anders schreeuwt

nog harder,

doe het

nog

NIET.

If you’re born in a world that you feel like you don’t in,  you are here to create a new one.

Als dit je bekend voorkomt – Mij wel – FIJN! Welkom! Weet in ieder geval dat je niet alleen bent, die gedachte heeft mij vaak gered in het midden van de strijd en transformaties.

En boy, hoe graag en hoe vaak ik wenste dat ik NORMAAL was en gewoon NORMALE dingen (lees: zoals ik zag dat anderen dat deden) kon doen (wat ik dan dus ook deed, omdat het zo groots en spannend voelde om voluit voor mijn missie te gaan – omdat de angst van afwijzing zo groots voelde dat ik in de aanpassing en zelf afwijzing schoot).

Het zijn vaak de veelvoelende, de creatievelingen, kunstenaars, excentriekelingen, lichtwerkers- de Oude Zielen die zich kunnen vinden in deze quote. Ik kan dat niet echt uitleggen, maar bij mij was dat een gevoel van binnenuit waarvan ik voelde dat het klopte. En toen begon de reis…

Een aantal dingen die we onderweg naar onze missie tegenkomen en die onze richtingaanwijzers (kunnen) zijn:

  •  Welke dingen/thema’s/boeken/ mensen inspireren me? maken me nieuwsgierig?
    Ik had al vanaf jongs af aan dat ik het liefst verhalen verzon en kleurde. Ik voelde ook veel aan en vond mensen fascinerend. Het mysterie, het leven, de diepgang en simpelheid en vooral hoe ik (we) vergeten was en me zo vaak heb afgevraagd – vooral toen ik afstudeerde en ook later toen ik een kantoorbaan had – is dit dan het leven? wat is leven voor mij? hoe wil ik leven (zo is mijn reis begonnen;). Momenteel ben ik me aan het verdiepen in het thema Vrouw zijn en wat dat eigenlijk inhoud.
  •  Welke unieke talenten draag ik met me mee?
    Vaak vinden we het moeilijk om deze dingen te herkennen bij onszelf. Wat mij heeft geholpen is dat ik vrienden en familieleden vroeg wat zij als mijn sterke punten/kwaliteiten/ talenten zien. Dit zijn vaak dingen die zo normaal en gewoon voor onszelf zijn, dat we ze niet herkennen als een uniek talent. Waar krijg jij vaak complimenten over?
  •  Kan ik een rode draad en/of terugkerende thema’s vinden in mijn leven?
    Dit zijn vaak de levenservaringen en levensthema’s die we kiezen (die kunnen van dit leven zijn, van het gezin en de omgeving waarin je bent opgegroeid, maar dit kan ook baggage zijn uit vorige levens)  en blijven tegenkomen totdat we de ‘les’ er echt uit kunnen halen. Bij veel van de mensen die ik spreek, zijn onbewust schema’s en/of patronen aanwezig van afwijzing/zelf afwijzing en dit uit zich bijvoorbeeld in het niet meer weten wie ze zelf zijn, vanuit het hoofd leven,  angsten, eenzaamheid/isolatie, je niet begrepen/gezien voelen, in dezelfde cirkels blijven lopen 😉

Een aantal persoonlijke voorbeelden die misschien herkenbaar voor je zijn:

In mijn geval is dat me onveilig voelen, zelfafwijzing/ afwijzing en de daarbij behorende lessen in opnieuw op meZelf vertrouwen. Mezelf écht leren kennen en daar verantwoordelijkheid voor nemen. En geloof me dat ik daar vaker van ben weggerend dan dat ik ze heb aan durven kijken én ook dat had allemaal zijn rol en functie.

Ze haalden me altijd terug – op het moment dat ik daar innerlijk klaar voor was en dat vond ik (en kan ik nog steeds soms ervaren)  vaak vreselijk ingewikkeld. Die – voor mijn gevoel – tussenfasen die een hele tijd kunnen duren. Op die momenten voelt het alsof ik met één been in het oude sta, terwijl ik mijn andere been omhoog wil trekken en een stap vooruit wil zetten, die me dan nog niet helemaal lukt.

Deze perioden leerden me veel. Mijn geduld is zo vaak op de proef gesteld en het leven vroeg van mij om – zo vaak als dat het me lukte – te vertrouwen op haar en op mezelf. (bleek en blijkt soms nogal een klus).

Het stelt mij gerust dat ik voel en weet dat ik precies ben waar ik mag zijn en dat ik krijg wat ik aankan,

Ik hoop dat ik je met deze blog een beetje gerust heb kunnen stellen: dat het oké is. Dat je mag twijfelen en je verward en eenzaam en verdrietig mag voelen én dat je hier bent om steeds meer je échte zelf te herinneren en dat je dat niet alleen hoeft te doen en daar niet alleen in bent!

 

Side note: Dit gaat niet van de een op de andere dag lieve mensen en dat hoef je ook echt niet van jezelf te verwachten. Begin bij het begin, het ontdekken en (h) erkennen van wat je vanbinnen voelt en waar je echt naar verlangt (vaak eerst innerlijke rust, ruimte en tijd)  en dan zullen er mensen/thema’s/cursussen op je pad komen!

Side note 2: Ga op zoek naar mensen die je hierbij kunnen helpen, het alleen (willen) doen of denken te moeten doen (ook part of my process;) is fijn, maar je mag hulp ontvangen!

 

Volg je me al op instagram, daar ben ik het meest actief.

 

Go shine your light (within),

 

Onderstaande tekst las ik een paar jaar geleden voor het eerst en ik weet nog dat de tranen over mijn wangen rolden, van herkenningen inspiratie.

Over je levensmissie leven – Willem Glaudemans, Reis van de Ziel.

Als je hier op aarde komt dan zegt men dat je hier iets komt doen. Heb je dan een opdracht meegekregen, en zo ja, wat is deze dan?

Het begint bij je talenten. Je ontdekt in je leven dat bepaalde dingen je gemakkelijk af gaan, zonder al te veel inspanning. Het gaat eigenlijk vanzelf. Je vindt het heel gewoon maar anderen bewonderen je erom. Sommige talenten ontdek je al op jonge leeftijd, andere pas later. Sommige zijn al compleet, sommige vragen om verdere ontwikkeling.

Deze talenten heb je niet toevallig. Je talenten kunnen je namelijk op het spoor van je opdracht, je missie brengen. Als je een missie hebt, dan heb je ook de benodigde talenten meegekregen om die missie uit te voeren.

Het vinden van je opdracht is net als het zoeken naar een schat. Je bent met een bepaald idee, een verlangen van huis gegaan. Op zoek naar iets waarvan je eigenlijk niet eens weet dat je het kwijt bent. Onderweg ondervind je tegenslagen, maar die maken je alleen maar sterker om verder te gaan. Ook komen er helpers op je pad: mensen, middelen en mogelijkheden die je vaak op wonderlijke wijze verder brengen. En je merkt dat je talenten je ook helpen om de schat te vinden. Want ook daar zit logica in: daar waar je talenten het beste samenwerken, daar ligt je missie.

Dan vind je eindelijk je schatkist, eureka! Maar tot je grote schrik ligt er een enge draak op. Het lachen vergaat je want nu kun je nog niet bij je schat! Je wilt je omdraaien en weer vertrekken maar iets houdt je tegen. Ergens weet je dat je het af moet maken. Je komt dichterbij de draak en ziet dat op iedere schub teksten staan. Oude beperkende overtuigingen die je tegenhouden om je opdracht te vervullen. ‘Ik kan het toch niet’. ‘Wie ben ik om …..?’. ‘Het moet eerst perfect zijn’.

Je kijkt er nog eens naar en je ontdekt dat je ze eigenlijk niet meer gelooft. Wat een onzin, en eigenlijk moet je er een beetje om lachen. Je pakt je zwaard en als je op het punt staat de draak te doden wordt hij wakker. Hij kijkt je aan en ziet dat je niet meer bang bent. Ter plekke wordt hij kleiner en kleiner totdat het een lief klein draakje is geworden. Eigenlijk is het een lief klein draakje die al die tijd jouw schat heeft bewaakt tegen indringers. Want alleen jij kunt je schat vinden en je hindernissen overwinnen.

Je talenten staan intussen te juichen. Je trekt aan het deksel maar de schatkist gaat niet open. Hij zit op slot. Er is namelijk nog één ding dat je kan hinderen: je angst voor wat je aan zult treffen. En als je hem openmaakt ben jij verantwoordelijk voor de inhoud en moet je met je missie leven. Opnieuw komen er oude overtuigingen naar boven die je klein willen houden. Maar tegelijkertijd komt er ook iets groters in je op en je gaat staan. Je voelt dat je jouw bestemming niet langer wilt ontlopen. Meteen laat de draak de sleutel in je handen vallen en je opent de kist. Daar ligt een oude boekrol en je herkent je eigen handschrift. Misschien is het al eeuwen geleden maar het is nog steeds waar: ‘Mijn levensmissie is …….’

En nu je het weer leest herken je het. En weet je dat je dit al heel lang wist, maar je was het vergeten. Je herinnert je allerlei momenten in je leven dat je hieraan herinnerd werd. Kleine gebeurtenissen die richtingbepalend waren, momenten van onverwacht enthousiasme en vreugde, ontwaakmomenten waar je levenspad je levensmissie even kruiste en je opeens weer wist: ja dit is het! En al die gebeurtenissen volgen dezelfde lijn en wijzen maar één kant op: de plek waar je nu bent. Je hebt je missie gevonden.

En dan is het de bedoeling dat je je schat de wereld in brengt. Je gaat jouw missie leven, zodat anderen daardoor geholpen kunnen worden of gestimuleerd worden om ook hun mooie missie te zoeken en te leven.

Maar dan kom je de eerste mensen tegen: ‘Wat ben jij nou aan het doen?’ ‘Wie denk jij dat je bent?’. Besteed geen aandacht aan hen, voor hen is jouw schat niet bedoeld. Zij wachten blijkbaar op iemand anders. Gelukkig word je al snel enthousiast begroet door mensen die nieuwsgierig zijn. Ze willen alles van je reis en je schat weten en stonden al op je te wachten. Zij zijn degene voor wie jij jouw missie leeft. En pas door je schat te geven weet je echt wat je missie is en wat die werkelijk betekent.

Je kijkt je talenten opnieuw aan en je ziet een aantal ervan met glinsterende ogen naar je kijken. Je weet dat dit de talenten zijn met wie je jouw missie in de wereld vervult. Ze zijn krachtig en stralend en vertegenwoordigen precies die levensgebieden waarop jouw missie zich voltrekt.

Bron: Willem Glaudemans – Reis van de ziel

You may also like

Leave a Comment