Home Blog Durf jij gehoor te geven aan jouw verlangens?

Durf jij gehoor te geven aan jouw verlangens?

by Renske Reniers
Durf jij gehoor te geven aan jouw verlangens?

Een paar dagen voor Kerstmis besluit ik, na een paar drukke weken, mijn agenda leeg te houden en vooral te genieten. Ik weet inmiddels dat rusten en genieten net zo belangrijk zijn als actie en focus.

Mijn dagen vulden zich met geniet momenten. Ik krijg het boek Eten, bidden, beminnen (misschien beter bekend als Eat, Pray, Love) te leen van een vriendin. ‘Omdat het boek beter is dan de film’, verzekerde ze me. En, omdat ik haar huis niet mag verlaten zonder het lenen van een boek. Enfin: lang verhaal kort, eten, bidden, beminnen dus.

Al vanaf de eerste bladzijde voel ik een soort van herkenning. Ik voel de behoefte om mijn reisblog opnieuw te lezen en glimlach als ik zie wat er geschreven staat. Ik lach stiekem nog harder als ik foto’s zie waarop ik totaal geen idee had wat ik nu eigenlijk aan het doen was (zoals op deze foto; een inmiddels toeristenattractie waarbij je een Hindoeistisch ritueel uitvoert en mooie foto’s maakt) maar daar wel ontzettend van genoot. Er zijn de afgelopen jaren veel van dit soort momenten geweest in mijn leven; ik voelde iets of er ontbrak een bepaald gevoel, ik ging op onderzoek uit (soms beter doordacht als andere keren) en genoot vervolgens ontzettend wat ik tegenkwam (of juist niet en dan herhaalde zich dit ritueel).

Liz, Elizabeth Gilbert, schrijfster van Eat, Pray, Love neemt je mee in haar zoektocht door Italie, India en Indonesie. Zo’n ontroerend, echt en soms herkenbaar verhaal met vallen en opstaan, wanhoop, waanzin en genietmomenten: maar waarin ze een ding zeker weet; uitzoeken wat ‘leven’ voor haar betekent. En zichzelf daar een jaar de tijd voor heeft gegeven.

Ik denk aan wat er tijdens de kerkdienst op Kerstavond werd verteld. Over een meisje uit een Brabants dorp dat vanaf haar woonplaats naar Santiago de Compostella wandelde en inmiddels in een klooster woont, omdat zij hiernaar verlangt op dit moment in haar leven. Ik denk aan een vriendin van me die op dit moment met haar camper van Frankrijk, via Spanje naar Marokko aan het reizen is. Ik denk aan een vriendin die verhuisde naar een piepklein appartementje in een wereldstad, omdat ze zich daar zo levendig en geïnspireerd voelt. Ik denk aan een vriendin die op onderzoek ging naar een nieuw eet/leefpatroon (poging 184) en inmiddels nog nooit zo slank en lekker in haar vel zit. Ik denk aan een van mijn goede vrienden die zijn ‘en zo wil ik me nooit meer voelen- gevoel’ serieus nam  en er van alles aan doet om zichzelf te leren kennen. Ik denk aan een vriend die zijn verlangens volgde om een cursus te volgen op een Thais eiland. Ik denk aan mijn tante die haar baan opzegde en haar ‘ik-kies-eindelijk-voor-mezelf-gevoel’ volgt. Mijn oom die een aantal jaar geleden zijn ‘ik-heb-behoefte-aan-ander-werk’ volgde en met hakkelen en stoten erachter kwam dat hij inderdaad de juiste beslissing heeft gemaakt. Ik denk aan mijn dappere cliënten die de stap nemen en hebben genomen om zichzelf beter te leren kennen. Ik denk aan mezelf die het gevoel ‘ik-weet-zeker-dat-het-anders-kan’ gevoel volgde en daarbij oprecht geloofde dat ik naar de andere kant van de wereld moest verdwijnen en nu na een paar jaar ook weet dat ik ook hier mijn verlangens, gevoel en hart kan volgen.

Ik denk aan gesprekken met lieve mensen om me heen vanbinnen iets voelen (of dit gevoel juist al een tijd missen) waar ze graag gehoor aan zouden geven, maar dit ontzettend veel angsten en twijfels met zich meebrengt.

Ik denk aan alle mensen (inclusief ikzelf) die met goedbedoelde adviezen voor anderen op de proppen komen waardoor het lijkt alsof het volgen van je hart en verlangens een makkie lijkt en je bijna nog meer gaat twijfelen aan jezelf en de stap zetten alleen maar nog onmogelijker maakt.

Ik denk aan wat het boek eten, bidden en beminnen mij telkens het allermeeste leert en wat ik met je wil delen: gun jezelf de tijd en de ruimte om op onderzoek te gaan/ daag jezelf uit om nieuwe dingen te ontdekken. Zo van; ik ga dit jaar eens uitvogelen wat mijn verlangens zijn! Of; ik ga dit jaar eens proberen om wat liever voor mezelf te zijn en dan kijk ik hoe dat voelt!

Vragen die mij hierbij hebben geholpen: waar geniet ik het meest van? Waar word ik blij van wanneer ik ermee bezig ben? Hoe wil ik me voelen en op welke momenten voel ik me wel en niet zo?

Op deze manier maak je dingen speels en ‘haalbaar’. Voelt het niet alsof je NU METEEN EEN KEUZE MOET MAKEN VOOR DE REST VAN JE LEVEN en hoef je niet van alles nu te veranderen, maar kun je gewoon stap voor stap op onderzoek gaan.

Misschien gebeurt er wel wat je niet verwacht. Misschien smaakt het onderzoek naar meer. Misschien kom je erachter dat dit toch niet bij je past. Misschien voelt dit hele zelf- onderzoek wel niet goed voor jou, of juist wel.

Ontdek. Geniet. Neem rust. Ruimte. Tijd. Speel. Ga op avontuur. Heb lief. Durf!

Ik wens je moed om de eerste stap(pen) te zetten.

Liefs,

Renske

You may also like

Leave a Comment