Home groei Accepteren in de dagelijkse praktijk, HOE DAN?

Accepteren in de dagelijkse praktijk, HOE DAN?

by Renske Reniers
Accepteren in de dagelijkse praktijk, HOE DAN?

Accepteren, ja zo’n makkelijk woord dat in onze dagelijkse praktijk een flinke klus blijkt – accepteren – dat je nu, precies op dit moment, bent waar je bent. Met wat er is. Of je dat nu als goed of fout of leuk of minder leuk beschouwd. Met alles wie je nu wel (en nog niet) bent. Accepteren dat jij een work in progress bent. Accepteren dat jouw leven precies zo is gelopen als dat het tot nu toe heeft gedaan. Dat jij precies (om welke redenen dan ook) de keuzes hebt gemaakt die je tot nu toe hebt gemaakt.

Want even serieus, hoe kan het dáár (waar jij denkt/verlangt/wenst) beter worden als het hier voor jouw gevoel niet goed is? Als hier van alles ontbreekt? Als jij jezelf hier op je kop blijft geven voor alles dat in jouw ogen niet lukt? Kun je voelen wat voor een onrust dat alleen al geeft?

Grappig. Dat is niet het goede woord dat ik hiervoor wil gebruiken, maar het is een woord dat heel bekend voor me is. Toevallig of interessant zou hier beter passen. Ik lees tijdens het schrijven van dit stuk een artikel op Nieuwetijdskindmagazine over de 4 staten van je ego. Je ego kan je vergelijken met je kleine ikje. Je kleine ikje (kan dus ook in volwassen lichaam, is heul vaak zo) opereert vanuit wat hij kent. Wat hij heeft aangeleerd. Laat ik uit mijn eigen ervaring spreken, dat is wel zo eerlijk en praat makkelijk, is dat wanneer ik vanuit mijn kleine ikje opereer; wanneer die aan het roer staat in mijn leven; ik vaak onrust ervaar en het idee heb dat er van alles ‘niet goed genoeg’ is en de neiging heb om dit te projecteren op de buitenwereld. Vanuit die plek voelt zo’n beetje alles zwaarder, het brengt onrust met zich mee en ik voel me dan een soort van vleuggellam omdat ik me verward voel – omdat het in strijd voelt met wat ik voel en hoe ik handel.

Wat er gebeurt als ik niet in staat ben om dingen te accepteren…

Ik heb het gevoel in mijn hoofd te zitten en voor ik het weet en doorheb schiet ik in een soort van onaardige dialoog met mezelf die me het allerliefste wil laten weten hoe een loser ik ben, welke ‘fouten’ ik maak en dan benoemt hij ook een lijst met situaties waarin hij dat wil bevestigen. En op zulke momenten weet ik (en dat duurde heel erg lang omdat ik zo geidentificeerd was met die negatieve stem en geen idee had dat er andere delen in mij leefden – en mijn kleine ikje alles ook gewoon bij het oude wilde houden, dat is zijn functie...) zoals mijn hart die de kwaliteiten mildheid en acceptatie met zich meedraagt..

Anyway, het leven nodigt ons elke dag weer uit tot nieuwe ervaringen. Elke dag is er de kans om iets nieuws te proberen, iets op een nieuwe manier te bekijken en elke dag hebben we de mogelijkheid om te accepteren en vergeven dat het nog niet gelukt is (terwijl we zo bedacht hadden dat we dat WEL wilde)..

Innerlijke dialoog, verschillende subpersoonlijkheden

Ik wil nu niet een of ander stappenplan gaan citeren en wanneer jij die volgt dan ben je van al je hersenspinsels af, nee hoor, jij bent mens met een unieke ervaring en dus mag jij daarin je eigen weg vinden.

Ik denk dat het belangrijk is – althans – dat heb ik als zeer waardevol ervaren en dat doe ik nog steeds – is het herkennen van deze dynamiek en dialoog in mezelf. (H) erkennen wat er op zulke momenten gebeurd. Wat gebeurd er, hoe voel ik mij en wat denk ik over mezelf? Hoe handel ik?

Deze dialoog in mezelf hebben tegenwoordig namen, praat wel zo makkelijk:

Meet Karel: Het is een rokende man. Hij is erg charismatisch en heeft een grote mond. Hij lijkt zeer krachtig en eenmaal aan het woord is hij dat ook. Hij vind wat hij vind en duldt weinig tegenspraak. Karel bepaalt graag en heeft over zo’n beetje alles wel iets te zeggen. Als hij in mijn leven domineert, vertoont hij uitstelgedrag (en heeft 101 goede redenen, vind hij zelf dan, om dingen niet te hoeven en dingen die niet zo fijn zijn en goed voor hem zijn moedigt hij juist aan – dat is wat hij kent, vertrouwd en veilig). Achter zijn stoere masker gaat een klein lief ventje schuil die mijn aandacht, liefdevolle bevestiging en waardering goed kan gebruiken, want hij is diep vanbinnen best bang om het fout te doen (als hij daar de ruimte voor krijgt, anders laat hij toch wel met veel bombarie van zich horen!). Hij vertegenwoordigt mijn mannelijke kant: doorzettingsvermogen, overtuigingskracht en moed.

Meet Jule (ik kreeg deze naam laatst door bij een cacao ceremonie!) (betekent Juweel trouwens): zij vertegenwoordigt mijn liefdevolle, wijze, gevoelige zelf. Als zij de ruimte krijgt is ze ontvankelijk, wil ze haar liefde en creativiteit delen , uiten en vormgeven. Zij moedigt me aan om naar mijn intuitie te luisteren, ze is wijs, eigen en speels en is in staat tot vergeven en ziet lessen als uitdagingen en uitnodigingen om te groeien. Zij veroordeelt niet, nauwelijks en steeds minder. Zij vertegenwoordigt het vrouwelijke, ontvankelijke, het voelen.

Keuzevrijheid

Op het moment dat ik dit gedrag herken en weet wie er aan het woord is (vaak Karel!), ben ik in staat om een keuze te maken. Ik roep Jule bijvoorbeeld aan en luister naar wat zij te zeggen heeft.Deze keuzevrijheid heb ik heel lang niet ervaren en ik zie in mijn dagelijkse praktijk en in de observaties van mijn coachees dat dit een onbewust proces is dat ons leven kan overnemen.

Inzicht in je subpersoonlijkheden geeft de mogelijkheid om keuzevrijheid te ervaren; om de bestuurder van jouw eigen bus te leren worden!

Het is vooral waardevol  om te onderzoeken als je tegen steeds terugkerende patronen aanloopt, als je (h) erkent dat je je niet meer zo wilt voelen én écht bereid bent om dit patroon te willen leren kennen en vervolgens doorbreken.

Als jij voelt dat het tijd is om hier écht mee aan de slag te gaan, dan begeleid ik je met liefde tijdens Intensive Coach Traject

(kennismaking duurt een uur en is gratis: aanmelden, renske@wijseneigen.com)

Let’s talk:

Heb jij voor jezelf helder hoe deze dynamiek in jouw leven werkt? Hebben jouw subpersoonlijkheden (en die hebben we allemaal) een naam?

Ik heb zo veel mogen leren de afgelopen 4 gesprekken! Ik herken de verschillende delen in mij, vooral mijn Vuurtje, de Krachtkant die altijd maar wilde rennen, voor anderen klaar wilde staan, waardoor ik mezelf zo lang onrustig voelde en niet in staat was dit patroon te doorbreken én nu lukt me dat wel en dat geeft zoveel rust en vrijheid! DANKJEWEL!!!!!

You may also like

Leave a Comment