Home Vrijheid Vergeven is in vrijheid leven

Vergeven is in vrijheid leven

by Renske Reniers

vrijVorige week werd ik heel emotioneel waker, waarbij ik niets anders kon dan huilen. Even slikte ik mijn tranen weg, omdat ik op het punt stond om naar mijn werk te gaan.

Huilen is helen

Al snel besefte ik dat mijn oude patronen de overhand namen, niet naar mezelf luisteren; mijn gevoelens onderdrukken en me verantwoordelijk voelen voor het werk (want ik wil geld verdienen en mensen niet teleurstellen, dus een dag thuisblijven kan echt niet). Ik observeerde en herkende mijn oude patroon en besloot om dit te verbreken; om voor mezelf te kiezen en een dag niet op het werk te verschijnen. Het voelde zo krachtig dat ik mezelf toestemming gaf en de tranen bleven maar komen. Inmiddels weet ik dat huilen een helende werking heeft en dat het goed is om je tranen serieus te nemen, of ze er in ieder geval te laten zijn.

Vergeven is leven

Ik huilde niet zomaar en besloot om de onderliggende oorzaak te onderzoeken. Het heeft ermee te maken dat ik me sinds een paar maanden realiseer hoe mijn oude levensstijl (waarvan ik aanvankelijk dacht dat ik het goede en gezonde aan het doen was) mij zo beïnvloedt heeft. Ik vraag me de laatste tijd met enige regelmaat af hoe ik dit heb kunnen laten gebeuren. Het lijkt vaak alsof ik naar beneden in een plas met water kijk en mijn verleden zich daarin afspeelt. Nog vaker zie ik dan mijn gedrag, reacties en patronen en dat brengt dan een emotie met zich mee. In plaats van ervan weg te lopen (zoals ik dat vaak heb gedaan) of andere manieren van vluchtgedrag vertonen, kies ik er nu voor om mezelf te vergeven. Dat is niet altijd makkelijk, helemaal niet zelfs, maar dat is het enige wat ervoor zorgt dat ik verder kan.

Jezelf vergeven; hoe doe je dat dan?

Als ik mensen een paar maanden geleden hoorde praten over jezelf vergeven, dan dacht ik; allemaal leuk en aardig, maar hoe gaat zoiets dan? Ik lachte er eigenlijk om, want ik vond dat (vooral voor mezelf) overbodig. Inmiddels weet ik beter. Ik kijk eerlijk naar de situatie; alsof ik voor een spiegel sta en benoem hardop en/of ik schrijf in alle eerlijkheid op wat ik zie. Ik beschrijf de situatie zo gedetailleerd mogelijk; wie waren erbij, wat gebeurde er, hoe reageerde ik, wat voelde ik op dat moment en wat maakte dat ik op die manier handelde?

Dan ga ik terug naar het nu; waar in mijn lichaam voel ik het als ik aan die situatie denk en hoe zou ik er op dit moment op reageren? Wat zou ik nu tegen die ander of mezelf willen zeggen?

Vaak schrijf ik een briefje of stuur ik een bericht naar de persoon. Of nog vaker schrijf ik een briefje naar mezelf of een ander, waar ik vervolgens niets mee doe (maar ik ben het dan letterlijk kwijt; het is eruit wat ik wilde zeggen).

Als de situatie heel lastig was en het me heel veel pijn heeft gedaan, dan herhaal ik dit proces meerdere keren, op verschillende tijdstippen. En vaak sluit ik mijn ogen en probeer ik de situatie voor me te visualiseren en uit te spreken wat ik graag zou willen zeggen. Dan stuur ik licht en liefde naar de persoon, de situatie en mezelf en dan laat ik het los voor dat moment.

Eerst terug, voordat je vooruit kunt

Als je begrijpt waarom je reageerde zoals je dat deed en waarom bepaalde patronen zich herhaalden én je eigen rol hierin herkent, dan zal je ervaren wat het is om in echte vrijheid te leven.

En weet dat je zonder pijn ook geen liefde kunt ervaren! (dat was iets wat ik vaak vergat; dan ging ik zo op in een situatie en dacht dat dat voor altijd was)

You may also like

Leave a Comment