Home groei Over innerlijke vrijheid (praktische tips en praktijk voorbeelden)

Over innerlijke vrijheid (praktische tips en praktijk voorbeelden)

by Renske Reniers
Over innerlijke vrijheid (praktische tips en praktijk voorbeelden)

Ik trek tegenwoordig een hele nieuwe doelgroep aan. Een doelgroep die beter bij me lijkt te passen. Het valt me op dat mijn coachees vaak ‘voorwerk’ hebben gedaan: lees; zij hebben één of meerdere burn- outs gehad, zij hebben vaak al gebruik gemaakt van één of meerdere diensten en lijken te zien, (h) erkennen en begrijpen wat er in hun dagelijks leven gebeurd. Zij zijn ook in staat bij hun werkelijke verlangens te komen, die vaak gaan over innerlijke rust, mijn authentieke zelf zijn, keuze vrijheid willen ervaren, ontspanning…

En dan toch – als ze heel eerlijk zijn – naar mij en naar zichzelf dan is er iets dat maakt dat ze, ik maak er liever we van ,want ikzelf kan me hier ook aan relateren – toch niet écht die rust, keuze vrijheid en authenticiteit en ontspanning ervaren als waarnaar we verlangen en waarvan we stiekem eigenlijk al wel hoopte of misschien wel vonden dat we die vaker zouden mogen ervaren als dat we nu doen…

Hij:

‘Ja, maar ik begrijp het toch..Ik zie wat er gebeurd. En dan wil ik een oplossing en dan ga ik me focussen op de oplossing. En dat werkt op zich best aardig, maar niet blijvend. Kun jij me uitleggen waarom dit zo is… wat jouw visie daarop is…?’

Ik:

‘Je kent vermoedelijk het plaatje van de ijsberg? Waarvan slechts 5% van ons gedrag bewust is en de andere 95% word aangestuurd door onbewuste shizzle…. Ik zie bij veel mensen die rondlopen met de diepgewortelde overtuiging dat ze niet serieus worden genomen, niet gehoord of gezien voelen of weinig (emotionele) veiligheid kennen, dat zij als ‘strategie’ daarop zijn gaan ‘willen begrijpen’, ‘verklaren’ en ‘analyseren’ en daar zijn ze (we) heel succesvol in geworden…Wat – als je het mij vraagt – een enorm helpende strategie is, alleen is het de uitdaging en uitnodiging om naast het begrijpen, ook te voelen in je lichaam wat er gebeurd – hoe voelt die onveiligheid in je lichaam? Waar voel je het wanneer je je niet gezien of gehoord of serieus genomen voelt? Welke situaties komen er bovendrijven? Welke emoties horen daarbij? Kun je dat voelen?

Hij:

‘Ik voel inderdaad een enorme spanning in mijn schouders en een continue vol hoofd (mijn gekke aap is altijd aan het woord) al heel erg lang als ik eerlijk ben. Ik ervaar klachten rondom mijn onderrug…en ik voel ook boosheid richting mijn moeder nu ik de aandacht naar binnen keer – en meteen als ik daarover begin voelt mijn lichaam zwaar en vol spanning’ Het voelt in ieder geval al een stukje fijner om mijn lichaam eens de aandacht te geven die het verdient. Om het te zien, te horen en serieus te nemen. ‘

Ik:

‘En dat échte gevoel. Die boosheid. Eenzaamheid. Leegte. Verdriet. Schaamte. Dat kleine jongetje of meisje in ons dat gezien wilt worden, dát nodigt jou uit om naar binnen te keren. Om door jou gezien, gehoord en serieus genomen te worden. Het voorwerk heb je gedaan, en daarvoor bewonder ik je enorm!’

En dat hoeft niet meteen. Dit is een proces. Een reis. Een persoonlijke reis. Waarbij je steeds vaker wordt uitgenodigd (en de uitnodiging gaat herkennen als uitnodiging) tot zelf onderzoek.

Het enige dat jij nodig hebt is radicale eerlijkheid en jezelf:

Je mag namelijk boos zijn. Je hebt echt alle recht om boos te zijn. Verdrietig. Onrustig. Je verward te voelen of om te voelen what the fuck het écht is dat je voelt… Zie het als een uitnodiging, om een laagje dieper te gaan. Om te onderzoeken wat het écht is dat je zo boos maakt. Hoe het komt dat je zo word getriggerd. Wat je oprechte onderliggende verlangen is. En maak er dan tijd voor om jezelf dat ook te gunnen en leren geven!

Vaak vraagt dat dieper graafwerk dan je tot nu toe hebt gedaan én dan niet alleen op kennis/ rationeel niveau, maar juist de integratie met het voelen.

 

Dáár ligt je bevrijding (op den duur), maar echt. Die als vanzelf keuze vrijheid gaat opleveren.

 

Hoe weet ik nu of er iets ‘ouds’ aan het werk is in mijn leven dat om aandacht vraagt?

→ Je ervaart terugkerende patronen van boosheid, verdriet, neerslachtigheid, somberheid

→ Het gevoel niet écht vooruit te komen

→ Gevolgd door periodes van je een tijdje goed voelen, zelfs té goed voelen (pieken en dalen!)

→ Je ervaart weinig innerlijke balans en vaak innerlijke onrust gevolgd door twijfel

→ Je hebt de neiging om je onleuke gevoelens uit de weg te gaan (veel werken, leuke dingen doen, met anderen zijn, rusteloosheid) of anderen de schuld te geven

→ Je hebt het gevoel geleefd te worden (doet dingen op automatische piloot: je reageert, handelt veelal hetzelfde)

→ Je ervaart fysieke klachten zonder medische verklaring: druk in je hoofd, hoofdpijn, druk/last van schouders, pijn aan onderrug, last van knieën/ maag buik gebied, hartkloppingen…

 

Wat kun je daaraan doen?

Radicale eerlijkheid naar jezelf: hoe voel jij je écht al een hele tijd? Wat is het waar je écht tegen aanloopt? Kun jij patronen, verbanden en wellicht triggers (personen of situaties) herkennen waarbij deze opspelen? Waar ben je naar op zoek op zulke momenten?

Mijn gratis e-book lezen dat wellicht volstaat met voor jouw herkenbare verhalen en voorbeelden ;).

De keuze maken of jij voelt dat je er klaar voor bent om een laagje dieper bij jezelf te gaan onderzoeken – op een manier die voor jou passend is. Persoonlijk heb ik enorm veel baat bij coaching gehad en alternatieve geneeswijzen zoals lichaamsgerichte therapie (omdat ik ook heel goed ben in het begrijpen/ dingen zien) en de vertaalslag en doorbraken bij mij plaatsvinden in het voelen en ervaren wat er gebeurd en van daaruit mezelf leren uiten. Ik had veel baat bij coaching omdat ik voelde dat mijn coaches verder waren met thema’s die voor mij relevant zijn (onzekerheid, onrust, gevoel van falen, emotionele (on) veiligheid, enorme boosheid op de wereld en directe omgeving – niet gehoord en gezien voelen> werken met mijn innerlijke kind(eren)

Klinkt zo zwaar en moeilijk en mehh en alles in mijn lichaam komt in opstand nu…

Goed nieuws, dan heb je je eerste uitnodiging tot zelfonderzoek te pakken! Want wie kom er in opstand? Is dat jouw kleine ikje (kenmerkend aan alles bij het oude willen houden; die vertelt je dan: dat is te duur, het is me niet waard, nu is nog niet de tijd, JA MAARRRRRRR blablablablablabblabla) en die je verlangen overschreeuwt en je vertelt dat jij dat wellicht nu niet nodig hebt? Die mij nu wellicht een hele erge zeikerd vind en die dit allemaal onzin vind?

Dus zien en begrijpen en verlangen is één ding (enorm helpend en een uitnodiging!)

Zelfonderzoek: Voelen, ervaren wáárom je ervaart en voelt wat je écht voelt is een tweede.

En van daaruit dient de oplossing zich altijd aan. Of blijkt er geen oplossing nodig (is ook zo’n subtiele strategie van ons gedachten).

Het voelt namelijk als vanzelf vrijer, alsof je meer energie hebt, omdat er letterlijk ruimte vrijkomt. Omdat je het hebt doorvoeld en de ruimte hebt gegeven en het daardoor minder grip op je heeft…

Simpel toch;)?

You may also like

Leave a Comment