Home Geluk Hoe meditatie mij heeft geholpen én helpt – juist – in deze tijd

Hoe meditatie mij heeft geholpen én helpt – juist – in deze tijd

by Renske Reniers
Hoe meditatie mij heeft geholpen én helpt – juist – in deze tijd

Meditatie? Echt niet; Dat is toch dat je in een moeilijke, pijnlijke houdig op de grond zit, je ogen sluit en een tijdje stil bent? Nee joh, dat is niets voor mij! Ik vind dat véél te zweverig en moeilijk als ik er alleen al aan denk.

Zijn deze gedachten, of soortgelijke gedachten – misschien wel-  de eerste die er in je opkomen? Bij mij – tot vijf jaar geleden – wel. Ik moest al lachen bij alleen al het woord meditatie. Ik zag mezelf  niet bepaald als een boeddhist of ander spiritueel figuur die dat soort dingen zou doen… Ik vond het een ver van mijn bed show en  associeerde meditatie vooral met een zweverig en spiritueel.

Hoe het voor mij allemaal begon…

Totdat ik, nu vijf jaar geleden, na twee weken reizen door Thailand, verschillende mensen tegenkwam die iets met meditatie en Vipassana (stilte meditatie techniek) deden en het ergens vanbinnen voelde alsof ik daar iets mee mocht doen. Eva, een Duits meisje waarmee ik een paar dagen samen reisde, vertelde me over een plek waar zij naartoe ging: Wat Tam Wua Forest Monestary, vlakbij Chiang Mai & Pai in het Noorden van Thailand. Iets in de manier waarop ze daarover sprak, maakte mij heel nieuwsgierig. Zij zou daar, voor de tweede keer, naartoe gaan. Mijn nieuwsgierigheid won het van mijn oordelen en ik dacht; wat heb ik eigenlijk te verliezen? Ik ga het gewoon doen!

Wat Tam Wua Forest Monastery, it was…

En dus reisde ik, ergens in augustus 2015, af naar Wat Tam Wua Forest Monastery. < Deze foto is daar gemaakt. Het was een prachtig landgoed; omringd door veel groen, bergen, een grote tuin waar een riviertje doorheen liep, een meditatie grot, 2 meditatie ‘tempels’ (ruimten), een bibliotheek, een winkeltje waar je simpele dingen kon kopen zoals ijsjes (was eigenlijk niet de bedoelig, maar voor als de nood hoog was) en allemaal ‘kuti’s'(dit is niets meer en niets minder dan een hutje). Iedereen die verblijft op Wat Tam Wua kreeg een kuti toegewezen. Ik kreeg een heel bijzondere, waar ik me tot de eerste vier dagen niet van bewust was; het leek op een houten huis, het was een houten huis, ik had een bed (lees: houten plank) en een bank in mijn kamer (waar ik elke dag wat oefeningen deed; vooral ’s nachts want slapen lukte me dus heel weinig tijdens mijn verblijf). Beneden (het had ook een benedenverdieping) bevond zich een simpele badkamer (lees toilet. een douche waar alleen koud water uit kwam en ik had een spiegel!). Ik herinner me dat de monnik die me deze kuti toewees, zoiets zei als; deze is speciaal voor jou. Ja, jaaaaa, dacht ik. Zal wel. Tot ik – ergens zo rond de vierde dag – iets wilde ophalen ‘dat deden we dan in gebarentaal, want we mochten niet praten’ bij een iemand die ook op Wat Tam Wua verbleef. Iedereen had  of een primitief mini hutje en/of sliep in een slaapzaal met anderen?!

Oké, maar voordat ik afdwaal en me in details verlies (heb ik al gedaan en daar ben ik goed in!) gebeurde er iets wonderlijks. Misschien wel omdat ik a) nergens naar op zoek was in die tijd b) het gewoon maar allemaal op me af liet komen en c) best wel sceptisch was over het hele fenomeen mediteren. En daar zat ik; met zo’n 60 anderen, minimaal 6 uur per dag in een meditatieve houding.. Ik heb behoorlijk om mezelf gelachen..

Stil in mijn binnenste…

Maar al vrij snel gebeurde er iets. Door deze fijne plek en de stilte en rust die er heerste én de ellenlange meditaties iclusief lessen over het Boeddhisme (waar ik minder dan de helft maar van heb verstaan, alleen al door de rust die de monnik uitstraalde waren er voor mij geen woorden nodig) werd het voor het eerst in mijn leven stil in mijn binnenste. Het voelde alsof ik thuiskwam en ik heb dagenlang gehuild van geluk. Ik wist niet wat me overkwam en ik wist niet dat dit bestond.

Na een paar dagen besloot ik een gesprek aan te knopen met de Abbot (Hoogste Monnik) om mijn bevindingen te delen, want ik vond het nogal een vreemde gewaarwoording én ik snapte er heel weinig van. Oftewel: ik wilde antwoorden, een bevestiging. Hij zei, en die zinnen spelen de afgelopen weken steeds vaker door mijn gedachten, ‘If you’ll practise Vipassana every day, you’ll be very happy and you’ll make others happy too.’

Meditatie werd – in die tijd – een groot onderdeel van mijn leven. Er gebeurde van alles in mijn binnenste en ergens was ik ook bang. Ik zag overal licht en liefde, en bovenal voede ik me dichter bij mezelf dan ooit. Ik werd verslaafd aan deze lichte en liefde gevoelens. En, waar ik eerst hele dagen door in meditatieve staat doorbracht én daardoor een beetje het contact met de aardse realiteit verloor, besloot ik helemaal te stoppen met mediteren. Vooral toen ik weer naar Nederland kwam. Ik wilde niet dat mensen me zweverig of raar zouden vinden. Ik wilde wel gewoon ‘hier’ zijn. Met als gevolg dat ik me regelmatig onrustig en alleen voel(de) en er ruimte was voor allerlei gedachten en zelftwijfel en ik heel veel moeite had met aarden en ‘hier’ zijn.

Waarom meditatie mij – juist nu – enorm helpt…

Telkens – op momenten van chaos, verwarring en onrust- in mijn leven én wanneer de behoefte aan rust, vertrouwen en liefde het grootst is; is en blijkt meditatie mijn grootste leermeester. Niet eens om in te vluchten (waar ik het eerder – als ik eerlijk ben – voor gebruikte), maar omdat het me juíst naar mezelf brengt. In mijn lichaam – in het hier en nu. Naar hoe ik me voel. Als ik het een tijdje volhoud, dan flitsen er beelden voorbij van situaties in mijn leven; alsof ik er van een afstandje naar kan kijken én dat geeft een gevoel van opluchting. Dan blijken opeens die dingen die ik als ‘fout’ bestempel, dingen waar ik me voor schaam, dingen die me intens verdrietig hebben gemaakt best mee te vallen en dat voelt als een bevrijding: In de stilte dienen zich altijd antwoorden aan.

De afgelopen jaren mediteer ik af en aan, maar zeker de afgelopen weken; in deze chaotische tijd, voel ik meer dan ooit de behoefte om te mediteren. Dit doe ik al weer een paar weken, elke dag, met heel veel plezier en rust.

Meditaties leiden is voor mij een van de dingen waar ik het allermeeste plezier uithaal (ik deed dit op verschillende zakelijke bijeenkomsten, in trainingen, in mijn coaching en tijdens meditatieavonden) (ik durfde het alleen niet eerder écht naar buiten te brengen, omdat ik bang was wat jij van mij zou vinden?!) en voel dat het de tijd is om dit met anderen te delen.

Daarom heb ik mijn allereerste meditatie video, live vanuit mijn woonkamer, voor je opgenomen.

Ik hoop dat je er net zoveel innerlijke rust en inspiratie uithaalt als dat het mij elke keer brengt,

Mocht je deze willen ontvangen, dan kun je je e-mailadres via een privé bericht, direct message óf e-mail naar renske@wijseneigen.com achterlaten, dan zorg ik dat je deze GRATIS ontvang.

 

Ps. Je hebt géén meditatie ervaring nodig

P.s. 1: Ik ben benieuwd, heb jij ervaring met meditatie? Wat doet het voor jou?

 

 

You may also like

Leave a Comment